1

NEWSS.GR

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Μαζί το ξεκινήσαμε, μαζί θα το τελειώσουμε: Αγαπημένοι φίλοι μοιραστήκαμε μαζί μια Ιστορική Αλλαγή για την Ελλάδα.




ΤΟΥ Αλέκου Μάρκελου
Μαζί το ξεκινήσαμε, μαζί θα το τελειώσουμε:
Αγαπημένοι φίλοι μοιραστήκαμε μαζί μια Ιστορική 
Αλλαγή για την Ελλάδα.
Σε ότι με αφορά ήμουν αποφασισμένος δημόσια
 να στηρίξω αυτήν την ανάγκη και το έκανα όπως
 μπορούσα.
Χωρίς.............
κομματική ένταξη.
Στήριξα όπως μπορούσα -ως συνταξιούχος χωρίς σύνταξη πρώην δημοσιογράφος- και νυν πολίτης την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ για λόγους Αρχής.
Η όποια δυνατότητα να συνθέτω και να αναλύω δεν υπήρξε αυτονόητη, αποτέλεσμα κάματου υπήρξε.
Από την Ελλάδα έφυγα, -για να το συνοψίσω- ως οικονομικός, ηθικός και ιατρικός μετανάστης, πριν την κρίση και όχι εξαιτίας της.
Εμένα και τη φαμίλια μου μας χτύπησαν άθλια οι "πριν".
Τσακίστηκα.
Ήρθα στην Αυστραλία ως ανταποκριτής της ΕΡΤ μαζί με τη σύζυγό μου κατά κανόνα με τον "μισθό" που πέρναμε, συχνά έμενα από βενζίνη και περπατούσα χιλιόμετρα για να κάνω μια συνέντευξη με την Ελληνική κοινότητα.
Πατριωτικά κινήθηκα, όχι αμειβόμενος γι΄αυτό.
Με απασχολούσαν οι Ελληνικές εξαγωγές, η αποκατάσταση του ονόματος της Ελλάδας, η ενίσχυση του τουρισμού, η δραστηριοποίηση της Ομογένειας, τέτοια βαρετά.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ μου στέρησε και την τελευταία μπουκια ψωμιού, κυριολεκτικά.
Τα Χριστούγεννα του 13 θα τα θυμάμαι πάντα γιατί ευτυχώς μας έφερε η εκκλησία λίγο ρύζι...
Έκτοτε πήρα πάνω μου, -όπως έκανα πάντα -την ευθύνη και αποκαταστάθηκα επαγγελματικά, ως ιδιωτικός υπάλληλος, Αυστραλός ανάμεσα σε Αυστραλούς.
Πήγα να ρίξω μαύρη πέτρα, αλλά...
Πίσω μου είχα πόνο, κραυγές, αθλιότητα.
Πίσω μου....Σκατά. ΜΕΣΑ ΜΟΥ.
Σε αυτές τις εκλογές διέγνωσα την Ελπίδα, την Ανατροπή, το τέλος του Εφιάλτη.
Και δώθηκα με όλο μου το είναι, όπως πάντα έκανα.
Ατελείωτα ξενύχτια, διάβασμα, μάχες -έστω ιντερνετικές- αλλά σήμερα αυτό είναι σημαντικό.
Το νερό μπήκε στο αυλάκι.
Καιρός να χαιρετίσω, αισιόδοξα.
Όπως ενημέρωσα για τη μεταστροφή του τοίχου μου εδώ σε ενημερωτικό, έτσι ενημερώνω και τώρα πως αυτό τελείωσε.
Εξαντλήθηκα, παράτησα τη φαμίλια, έμεινα πίσω στην εργασία.
Επιστρέφω στη ζωή που ανήκω, μακρυά, αλλού, αλλιώς.
Από την Ελλάδα σε προσωπικό επίπεδο δεν περιμένω κάτι, η αποκατάσταση μου σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις του Ελληνικού κράτους εξαιτίας της εγκληματικής πράξης του Μαύρου στην ΕΡΤ είναι όχι δικαίωμα μου αλλά υποχρέωση του.
Δεν θα το εγκαταλείψω αυτό, ούτε ηθικά ούτε δικαστικά.
Κάπου εδώ σας χαιρετώ με αγάπη, το περιεχόμενο του τοίχου τις επόμενες ημέρες θα διαγραφεί, όλοι ζούμε την προσωρινότητα των πάντων.
Καλή τύχη και ευχαριστώ για την παρέα, θα τα λέμε σποραδικά και γενικώς...







Μαζί το ξεκινήσαμε, μαζί θα το τελειώσουμε:
Αγαπημένοι φίλοι μοιραστήκαμε μαζί μια Ιστορική Αλλαγή για την Ελλάδα.
Σε ότι με αφορά ήμουν αποφασισμένος δημόσια να στηρίξω αυτήν την ανάγκη και το έκανα όπως μπορούσα.
Χωρίς κομματική ένταξη.
Στήριξα όπως μπορούσα -ως συνταξιούχος χωρίς σύνταξη πρώην δημοσιογράφος- και νυν πολίτης την εκλογή του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ για λόγους Αρχής.
Η όποια δυνατότητα να συνθέτω και να αναλύω δεν υπήρξε αυτονόητη, αποτέλεσμα κάματου υπήρξε.
Από την Ελλάδα έφυγα, -για να το συνοψίσω- ως οικονομικός, ηθικός και ιατρικός μετανάστης, πριν την κρίση και όχι εξαιτίας της.
Εμένα και τη φαμίλια μου μας χτύπησαν άθλια οι "πριν".
Τσακίστηκα.
Ήρθα στην Αυστραλία ως ανταποκριτής της ΕΡΤ μαζί με τη σύζυγό μου κατά κανόνα με τον "μισθό" που πέρναμε, συχνά έμενα από βενζίνη και περπατούσα χιλιόμετρα για να κάνω μια συνέντευξη με την Ελληνική κοινότητα.
Πατριωτικά κινήθηκα, όχι αμειβόμενος γι΄αυτό.
Με απασχολούσαν οι Ελληνικές εξαγωγές, η αποκατάσταση του ονόματος της Ελλάδας, η ενίσχυση του τουρισμού, η δραστηριοποίηση της Ομογένειας, τέτοια βαρετά.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ μου στέρησε και την τελευταία μπουκια ψωμιού, κυριολεκτικά.
Τα Χριστούγεννα του 13 θα τα θυμάμαι πάντα γιατί ευτυχώς μας έφερε η εκκλησία λίγο ρύζι...
Έκτοτε πήρα πάνω μου, -όπως έκανα πάντα -την ευθύνη και αποκαταστάθηκα επαγγελματικά, ως ιδιωτικός υπάλληλος, Αυστραλός ανάμεσα σε Αυστραλούς.
Πήγα να ρίξω μαύρη πέτρα, αλλά...
Πίσω μου είχα πόνο, κραυγές, αθλιότητα.
Πίσω μου....Σκατά. ΜΕΣΑ ΜΟΥ.
Σε αυτές τις εκλογές διέγνωσα την Ελπίδα, την Ανατροπή, το τέλος του Εφιάλτη.
Και δώθηκα με όλο μου το είναι, όπως πάντα έκανα.
Ατελείωτα ξενύχτια, διάβασμα, μάχες -έστω ιντερνετικές- αλλά σήμερα αυτό είναι σημαντικό.
Το νερό μπήκε στο αυλάκι.
Καιρός να χαιρετίσω, αισιόδοξα.
Όπως ενημέρωσα για τη μεταστροφή του τοίχου μου εδώ σε ενημερωτικό, έτσι ενημερώνω και τώρα πως αυτό τελείωσε.
Εξαντλήθηκα, παράτησα τη φαμίλια, έμεινα πίσω στην εργασία.
Επιστρέφω στη ζωή που ανήκω, μακρυά, αλλού, αλλιώς.
Από την Ελλάδα σε προσωπικό επίπεδο δεν περιμένω κάτι, η αποκατάσταση μου σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις του Ελληνικού κράτους εξαιτίας της εγκληματικής πράξης του Μαύρου στην ΕΡΤ είναι όχι δικαίωμα μου αλλά υποχρέωση του.
Δεν θα το εγκαταλείψω αυτό, ούτε ηθικά ούτε δικαστικά.
Κάπου εδώ σας χαιρετώ με αγάπη, το περιεχόμενο του τοίχου τις επόμενες ημέρες θα διαγραφεί, όλοι ζούμε την προσωρινότητα των πάντων.
Καλή τύχη και ευχαριστώ για την παρέα, θα τα λέμε σποραδικά και γενικώς...